Onzekerheid – Wat is nou een goed recept voor meer zelfvertrouwen?

Onzekerheid en zelftwijfel kunnen bij mij hand in hand gaan. Twijfelen bij het maken van keuzes, welke keuze is goed genoeg? Maar ook onzekerheid over maak ik dan eigenlijk wel de goede keuze?

Onzekerheid zie ik als aangeleerd gedrag. Gedrag dat ontstaat door ervaringen, overtuigingen en gedachten die een eigen leven zijn gaan leiden. Als er iets in mijn ogen vervelend gebeurt, kunnen mijn gedachten zo op hol slaan! Het lijkt wel alsof ze per direct naar een oplossing aan het zoeken zijn en zelf een waarheid maken van wat op dat moment het meeste logisch lijkt. Niet op twee handen te tellen hoe vaak ik mij onzeker heb gevoeld. Over mijn uiterlijk, over wat ik deed, over hoe ik overkwam. Door me hier meer bewust van te worden dat deze onzekerheden er zijn, te accepteren kan ik ze onder ogen komen en eraan werken. Dat proces kan mijn zelfvertrouwen laten groeien.

Ik merk het aan mezelf, zelfs nu terwijl ik in een café zit en dit hoofdstuk schrijf. De eigenaresse vraagt of ik iets wil drinken. “Doe maar een verse gemberthee,” zeg ik. In mijn stem hoor ik onzekerheid. Er zit een brokje in mijn keel. Achter mijn woorden verschuilt zich een klein lachje. Alsof ik zoek naar goedkeuring. Alsof ik moet bewijzen dat ik hier mag zijn. Of mijn aanwezigheid wel GOED genoeg is.

Heel lang ben ik bijvoorbeeld onzeker geweest over mijn eigen lichaam. Als kind moest ik veel medicijnen slikken voor astma. Ik hield vocht vast, at meer dan nodig en mijn lichaam veranderde. Als ik nu foto’s terugzie, schrik ik nog steeds. Mijn gezicht en lijf leken wel een opgeblazen ballon. Ik probeerde mijn onzekerheid te verbergen door altijd grapjes te maken, altijd de sfeer te bepalen. “Als mensen maar om me lachen,” dacht mijn ego.

Maar die strategie werkt niet altijd. Mijn relatie met eten blijft ingewikkeld. De medicijnen waren al lang gestopt, maar mijn eetgewoonten niet. Mijn slechte eetgewoonten konden zelfs erger worden om dus die onzekerheid ‘weg te eten’. Het eten gaf me enige vorm van controle maar ook tijdelijk geluk en voldoening. Het leek allemaal nooit goed genoeg.

Het proces van bewuster eten gaat stapje voor stapje. Ik ga hier even met klassieke stappen strooien maar wat wel heel erg voor mij heeft gewerkt. Ik blijf hoe dan ook een foodie, van lekker en ongezond eten houden. Maar ik weet nu ook dat lekkere dingen eten mag! En dat diëten juist niet werkt maar juist het aanleren van een andere levensstijl. Consequent blijven sporten. Het gaat langzaam, ik merk dat mijn lichaam langzaam verandert.

Nog steeds vind ik het soms moeilijk om naar mezelf te kijken in de spiegel. Ik probeer mezelf aan te leren om mijn spiegelbeeld toe te spreken. “ik ben trots op wat ik zie”. “Deze persoon in de spiegel is fantastisch mooi”. Het werkt wel. Ik vind het leuk. Maar soms, heel soms, als ik een vreemd café binnenloop en een gemberthee bestel, kunnen oude onzekerheden weer even naar binnen sluipen.

Zekerheid komt dus van binnenuit. Hoe mooi en knap ook iemand is. Ik leer nu ook langzaam om het fijn te hebben in mijn eigen lichaam. Het fit voelen doet me goed, hier krijg ik energie van. En ik leer dat zelfvertrouwen hebben niet betekent dat je nooit meer onzeker bent. Maar dat ik leer accepteren wie ik ben, ook de dingen waar ik minder tevreden over ben. Onzeker zijn mag, een hoge eigenwaarde kweken heb ik mogen leren. Hoe meer eigenwaarde, hoe fijner in mijn lichaam. Stappen durven zetten in hetgeen waar ik in geloof. Ook als anderen twijfelen. Als ik dit zo opschrijf vind ik dit een fantastisch leerproces voor mezelf.